Rozdział 15.

Gdy Yv się obudziła Nathana już nie było. Na szafce obok łóżka zobaczyła kartkę, a w niej koślawym pismem były słowa:

„Nie denerwuj się, jeśli zaspałaś na uczelnię. Wszystko załatwiłem, dziś i jutro wraz z Jess macie wolne. Po tym, co wczoraj widziałem uznałem, że odpoczynek się przyda. Nie dam rady przyjść na trening ale jak wrócę ze studia chcę Cię widzieć u siebie ;D

Całuje, Nathan”

Po przeczytaniu liściku na twarzy Yvonne pojawił się duży uśmiech. Spojrzała na godzinę, parę minut po 10. Znalazła komórkę i wysłała chłopakowi smsa.

„A może wpadniesz do mnie? J”

Zaraz potem dostała odpowiedź: „Kusisz. Ale chętnie. Będę 19-20”

Wystukała ostatniego smsa: „OK, będę czekać ;**”

Wygramoliła się z łóżka i poszła do pokoju Jessici w poszukiwaniu swoich ubrań. Przyjaciółka jeszcze spała, więc Yv po cichu zabrała swoje rzeczy i kosmetyczkę i przebrała się w łazience. Potem zabrała się za przygotowywanie śniadania, czyli naleśników. Właśnie skończyła smażyć ostatniego, gdy rozległ się dzwonek do drzwi. Otworzyła, a przed sobą ujrzała swojego wykładowcę z uczelni, i jak przypuszczała, jego żonę.

- Dzień dobry – przywitała się.

- Witaj – powiedział pan – Jesteśmy rodzicami Jessici i Nathana.

- Rozumiem, proszę wejść. Jess jeszcze śpi – oznajmiła Yv, gdy zamknęła drzwi za państwem Sykes.

- Już nie! – krzyknęła z pokoju Jess.

Rodzice dziewczyny od razu poszli do jej pokoju, a po kilku minutach wrócili całą trójką, Jess oczywiście kuśtykała. Yv zrobiła herbatę i wszyscy zasiedli do śniadania.

- Dziękujemy, że zajęłaś się naszą córką – powiedziała pani Sykes.

- To nic takiego … - zaczęła Yv ale przerwała jej Jess.

- I nie tylko mi pomogła, Nathanowi również – i opowiedziała rodzicom chorobę brata – Jest dla mnie jak siostra, i w dodatku Nath za nią szaleje…

Gdy Yvonne usłyszała ostatnie słowa zakrztusiła się kawałkiem naleśnika, którego właśnie przeżuwała. Czuła na sobie pytający wzrok państwa Sykes i zawstydzona opuściła głowę.

- Jessico, nie wyjawiaj takich tajemnic – upomniał córkę pan Sykes.

Yv podniosła głowę i zobaczyła uśmiech na jego twarzy.

- Chyba będziemy się zbierać, kochanie – zwrócił się do żony, na co ona przytaknęła.

Yv została w kuchni, gdy Jess odprowadzała rodziców do drzwi. Już mieli wychodzić, gdy pan Sykes jeszcze na chwilę wrócił do kuchni i szepnął do Yvonne.

- Jess nie musiała nic mówić, na zajęciach, jak Was obserwowałem dało się wyczuć, jak to się mówi…. Wiem, chemię między Wami. Nie martw się, mi to nie przeszkadza, dobra z Ciebie dziewczyna, nawet zbyt dobra dla mojego syna – uśmiechnął się do Yv i pożegnał.

Yvonne była w szoku po słowach taty Jessici, względem czego zbiła szklankę.

- Co się stało? – zapytała Jess słysząc hałas.

- Mogę się już nie pokazywać na zajęciach u twojego taty…. – oznajmiła i zabrała się za sprzątanie stłuczonego szkła.

Potem obie dziewczyny rozsiadły się w salonie i skakały z nudów po kanałach.

Tymczasem w studiu

Chłopcy już od kilku godzin próbowali nagrać nowa piosenkę, niestety z marnym skutkiem ale tylko do momentu, kiedy Nathan dostał smsa.

- Czekajcie chłopaki – oznajmił, a na jego twarzy automatycznie pojawił się uśmiech, gdy czytał smsa.

- Od kogo? – dopytywał Siva.

- A jak myślisz, pewnie, że od Yvonne. Spójrz na niego, jest cały w skowronkach – poinformował przyjaciół Jay.

- I co? Mów nam tu szybko – nakazał Tom.

- Powiedziała, że jestem kochany i umówiliśmy się na dzisiaj – oznajmił Nath.

- Tylko tyle? – niedowierzał Tom.

- Będzie miał więcej do opowiedzenia jutro – zachichotał Jay.

- Fakt – przyznał mu rację Tom.

- A dzisiejszą noc też spędzili razem – kontynuował Jay.

- Uuu, musiało być ostro – zaśmiał się Tom i zarobił butelką po głowie od Nathana.

- Nie przeginaj – oświadczył Nathan.

- Dobra, spokój – uciszał wszystkich Max – Weźcie się w garść i do roboty, jeśli chcecie wyjść dziś ze studia.

Koledzy posłuchali go i zabrali się do pracy.

U Yvonne i Jessici

Dziewczyny siedziały przed telewizorem, gdy odezwała się komórka Yv.

„Jeśli dacie radę, przyjdźcie na trening o 13. Wtedy będziemy mieli wolna salę. Trener”

Odczytała smsa przyjaciółce, odpisała trenerowi i wstała z kanapy.

- W takim razie się zbieram, dochodzi 12 – oświadczyła Yvonne.

- A ja? – zapytała z nutką nadziei w głosie Jess.

- Nawet mowy nie ma, zostajesz, przyjadę po swoje rzeczy po treningu.

- A to nie zostajesz jeszcze dzisiaj? – Jess posłała pytające spojrzenie przyjaciółce.

- Nie, umówiłam się z Nathanem – i na samą myśl o spotkaniu Yv uśmiechnęła się.

- Coś się kroi – zachichotała Jessica.

Yvonne spojrzała na nią dziwnie, ubrała się, pożegnała z Jess i wyszła z mieszkania.

Tym razem trening przebiegał spokojnie, gdyż trener specjalnie przełożył godzinę spotkania, żeby nie dzielić boiska z tamtą drużyną i ewentualnie nie nabawić się innych kontuzji. Trener udzielił podopiecznym kilku rad i oddał głos Yvonne, która opowiedziała z dokładnymi szczegółami o taktykach przeciwnej drużyny. Potem, z kolei dziewczyny opowiedziały Yv o innych drużynach biorących udział w turnieju.

- Mam pomysł – oświadczyła Yv po chwili ciszy – Nie możemy dopuścić, żeby te kretynki dostały się do ligi ale też chcemy być na pierwszym miejscu. Dogadajmy się z dwiema drużynami grającymi na naszym poziomie. My damy im 1 i 2 miejsce pod warunkiem, że pomogą nam pozbyć się Polek. Co myślicie?

- To dobry pomysł ale nie wiemy, czy będą chciały iść na taki układ – odezwała się Eve.

- Mam nadzieję, że się uda. A resztę zobaczymy w czasie turnieju, bo jak na razie trudno przewidzieć wyniki meczów.

Cała drużyna wraz z trenerem zgodziła się na taki układ. W sumie 3 miejsce nie jest złe, do ligi się dostaną, a potem już śmiało mogą wygrać. Przebrane opuściły szatnię i wróciły do swoich domów. Yvonne wróciła po rzeczy do Jess, posiedziała u niej 2 godziny i wróciła do siebie, żeby się trochę przygotować przed przyjściem Natha. Nastawiła pranie, już za dużo ubrań się nazbierało. Wzięła orzeźwiającą kąpiel, umalowała się i przebrała. Teraz pozostało czekać na chłopaka.

Parę minut po 19 Yv usłyszała dzwonek do drzwi. Otworzyła drzwi i oparła się o nie. Na widok chłopaka na jej twarzy pojawił się uśmiech, Nathan też się uśmiechał.

- Tak wcześnie? Myślałam, że się spóźnisz – Yv zaczęła droczyć się z chłopakiem.

- To źle? Jak chcesz mogę przyjść trochę później – mówiąc to cofnął się do tyłu.

- Chyba śnisz – powiedziała Yv stanowczym tonem i przyciągnęła Nathana do siebie.

- Nie mogłem się doczekać – szepnął.

Yv zamknęła drzwi na klucz. Chłopak podszedł do niej delikatnie popychając na drzwi. Ona ponownie przyciągnęła go do siebie opierając ręce na jego ramionach, a ich twarze złączyły się w namiętnym pocałunku. Po chwili Yvonne delikatnie odepchnęła Nathana od siebie. Chłopak zrobił urażoną minę ale Yv dała mu całusa i pociągnęła za rękę do kuchni.

- Czego się napijesz? – zapytała – Woda, sok, herbata… Alkohol?

- Alkohol? – rozweselił się Nath – Zależy co masz.

- Tylko wino ….

- Nie dobrze, czekaj, skoczę do sklepu – zakomunikował Nath i wyszedł.

- Tylko nie myśl, że uda Ci się mnie upić – zawołała za nim.

Poszła do salonu i usiadła na kanapie. Chłopak wrócił 10 minut później. Na ławie postawił sześć butelek piwa. Yvonne uśmiechnęła się tylko i poszła do kuchni po szklanki i otwieracz.

- No co? Ja nie będę pić z butelki – oznajmiła widząc minę Nathana.

Rozsiedli się na kanapie pijąc przy tym trunek. Między czasie obsypywali się całusami i pocałunkami bądź też opowiadali sobie różne rzeczy ze swojego życia. Można by pomyśleć, para idealna. Wreszcie opróżnili wszystkie butelki, alkohol trochę szumiał im w głowach.

Było późno, Nath odstawił ostatnią butelkę i przysunął się do Yv, oczy mu błyszczały. Musnął jej wargi, a dziewczyna odwzajemniła pocałunek, który trwał kilka dłuższych chwil. Nathan całował Yv coraz namiętniej, aż w końcu pocałunek ten był pełny pożądania. Powoli chłopak zaczął całować jej szyję.

- Nath – jęknęła Yv oszołomiona jego pieszczotami – Chodźmy do pokoju ….

Powoli wstali, Nath nie wypuszczał z objęć Yvonne. Po ciemku weszli do pokoju dziewczyny, a chłopak odwrócił ją do siebie przodem. Rozsunął suwak jej bluzy i zsunął ją z jej ramion. Dziewczyna to samo zrobiła z jego bejsbolówką. Popchnął ją na łóżko i sam usiadł na niej okrakiem. Ręce oparł przy jej głowie i pochylił się nad nią. Kontynuował pieszczoty, całował jej szyję, ramiona. Po kilku minutach role się odwróciły, teraz Yvonne siedziała na Nathanie, który trzymał ręce na jej udach i obsypywała go pocałunkami błądząc dłońmi po jego klatce. Po kolejnych paru minutach Yv położyła się na plecach, a Nathan szepnął jej do ucha.

- Kocham Cię.

- Też Cię kocham – również szepnęła Yv i wtuliła się w chłopaka. 

Ten rozdział jest stanowczo za długi O.O

Komentujcie ;D